خیلی به خودت می بالی؟
جای دوری نمی ره.. جای دوری نمی ره..
Archive for ژوئن, 2007
شازده
ژوئن 17, 2007توحش
ژوئن 12, 2007من و تو ما نمی شویم
من و او ما نشدیم
ما ، اتحاد زخم خورده ی افکار پوشالی انسان هاست
.
پ-ر-ن
ژوئن 10, 2007زرد آلو…
زردآلوی شیرین من ….
الان می خورمت …
دیگه چقد نگهت دارم؟؟!
“a momentary lapse of reason”
ژوئن 9, 2007-”چرا ..؟ چرا…؟”
هر چند دقیقه می پرسید .. و 3 یا چهار مشت به پشت سرش می زد … به امید اینکه شاید بتواند “او” را بیرون کند … نفسش می گرفت.. و بین هق هق ها بدنبال چند تکه هوا می گشت …
ششش…
ژوئن 8, 2007………
……
……………..
………….. . . …. … . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . .. . … . . . . . . .. . . . . . . ….. . . . . . . . . .. . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . .. .. .
نخ
ژوئن 7, 2007من رو یادت هست؟
ممکنه تو یه خیابون شلوغ از کنار هم رد شده باشیم … شاید رویه نیمکت درس خونده باشیم … امکانش نیست که تو دقیقن اونور دنیا نشسته باشی؟ ممکنه اسممون یکی باشه… یا با هم به دنیا اومده باشیم … شاید تو یه لحظه به موضوع یکسانی فک می کردیم …
شاید نشه هیچ جور ما رو به هم ارتباط داد.. من یه مگسم و تو یه ملکول هلیم .. ولی در هر صورت هر دومون هستیم … چطور می تونیم بی تفاوت باشیم ؟
ساعت
ژوئن 6, 2007خواستم گفته باشم…
توی زندگی خوشگل و ناز و مخملی ما.. که جایی واسه غم و غصه هم توش نمونده … چند دقیقه می تونی نفستو حبس کنی و شنا کنی ؟! به امید اینکه وقتی سرتو میاری بیرون وسط بهشت باشی… نه .. نه.. تو کوچیکتر از اونی که منو درک کنی.. برو برای بچت بادبادک درست کن و انگشتاتو کراس کن که یه وخت نفهمه همه ی اینا پشمه! برو دعا کن که دختر کوچولوت هر روز زجر نکشه ، چون اگه بدونه چقدر بدبخته دیگه کار از کار گذشته …
ماسه
ژوئن 5, 2007گذریست…
گذرست…
که شبتاب های بی خانه - برای لحظه ای - نگاهم را به ویرانه های شهر می کشند .
آشناست … غروب بی صدای تاریخ .
خراش
ژوئن 5, 2007چند لحظه پشت سرت را نگاه کن…
چه کسی منتظر می ماند!؟
چه کسی منتظر می ماند؟!
[همه با هم می خندند]
- : “سوالت مسخرس!”
واماندگی دیگران نشانه درمانگی توست و سلامتشان نشانه دیوانگی ات …
جالب است که در دنیای تو “دیگران” حضور ندارند .. سایه ها ، سایه ها … نور کجاست …
پشت پشت پشت پشت همه ی این تپه ها هر روز خورشید غروب می کند
…
اولین بار
ژوئن 4, 2007برگ هایم را باد برد
ریشه هایم خشکید
و تنم را کرم ها خوردند
تنها تصورش سخت بود…
